το κοριτσάκι με τη μουτζούρα

Δεν ξέρω αν το παθαίνεις κι εσύ, αλλά όποτε έχω καιρό να γράψω στο ημερολόγιο/τεφτέρι μου με πιάνει ένα μπέρδεμα, ένα μπούκωμα πνευματικό κατά κάποιον τρόπο. Εδώ και 2 μέρες νιώθω χαμένη στο διάστημα, δε ξέρω αν φταίνε και τα άστρα ή να φταίει η διατροφή, το ότι κοιμάμαι πολύ νωρίς ή ότι δεν κοιμάμαι ως αργά, αυτό που ξέρω όμως είναι ότι αδυνατώ να συγκεντρωθώ στο οτιδήποτε και πάω στα μαθήματα με τα βιβλία ανά χείρας και το μυαλό στα σύννεφα.

Στο ημερολόγιο που δεν είναι καθαρά ημερολόγιο γράφω συνήθως σκέψεις, εικόνες, παράπονα, είναι ένα τετραδιάκι (μπλε, σχολικό) μες τη γκρίνια συνήθως ή με παραινέσεις να ξεχάσω/ξεπεράσω/ συγχωρήσω το ένα ή το άλλο.

Αποσπάσματα από αυτό το συναρπαστικό τετράδιο:

"Νιώθω μια παντελή έλλειψη ενδιαφέροντος για τις νυχτερινές εξόδους. Μια παντελή έλλειψη περιέργειας για το τι συμβαίνει πέρα από τούτο τον καναπέ".

 "Χθες είχαμε δράματα στη γειτονιά. ... με τρομάζει αυτή η κακία ... αυτά είναι τα τέρατα μου που ξυπνούν από την απεγνωσμένη τσιρίδα ενός μωρού που βλέπει τον πατέρα του να πέφτει αιμόφυρτος στο δρόμο."

"Χθες είδα τον Κ και πέρασα πολύ όμορφα. Ήθελα να τον φιλάω για πάντα. Δεν έμεινε πολύ όμως. Αρχίζω ξανά τις αμφιβολίες, αλλά δε μπορώ πια να σκέφτομαι τι θέλει, τι κάνει, τι νιώθει, πως με βλέπει.Δεν αντέχω να χάσω άλλο χρόνο με αυτά."

"Θέλω ένα τζιν, μπότες, μαλλιά και νύχια. Δίαιτα και γυμναστική στο σπίτι. Ένα πλεχτό φόρεμα."

"H ζωή σε αποσπάσματα στο shuffle. Εικόνες κυλούν σαν ταινία."

"Θέλω φέτος να περπατήσω σε τεντωμένο σκοινί".

Αν μπορούσα να σχεδιάζω όπως η φιλενάδα, θα με ζωγράφιζα ως εξής:

Η ζωγραφιά θα'ταν χωρισμένη στα δύο. Στην πρώτη, ένα κοριτσάκι με μια μουντζούρα πάνω από το κεφάλι σα θυμωμένο σύννεφο. Στη δεύτερη το κοριτσάκι κρατάει ένα μολύβι και γράφει ενώ η μουτζούρα ξετυλίγεται σαν κορδέλα, καταλήγει στο μολύβι και σιγά σιγά μικραίνει.

Μόνο γράφοντας μπορώ να διώξω το θυμωμένο σύννεφο, λέξη τη λέξη, γραμμή τη γραμμή.