10.12.11

#santablogoscars

Home at Christmas
Το παραδέχομαι: τα Χριστούγεννα ΔΕΝ είναι η αγαπημένη μου γιορτή. 
Προτιμώ το συμβολικό νέο ξεκίνημα της Πρωτοχρονιάς και τα παγανιστικά έθιμα που έχουμε τότε στο χωριό μου (καρναβάλια και Μπουμπουσάρια και τα τοιαύτα). Τα Χριστούγεννα τα προτιμώ λιγότερο κι απ' το Πάσχα που έχει και καλό καιρό.
Παρόλ'αυτά με πιάνω φέτος να αδημονώ για τις γιορτές που έρχονται και θέλω να κάθομαι δυο μέρες σερί στο σπίτι των γονιών μου να με ταΐζουν, να με ποτίζουν και εγώ να βλέπω ταινίες χαλαρούτσικες, αστειούτσικες, γλυκούλικες, και λίγο συγκινητικούλικες, δηλαδή *Χριστουγεννιάτικες*.
Έχουμε και λέμε:

Αυτό το ποστ φταίει για όλα. Ψηφίζουμε 10 Χριστουγεννιάτικες ταινίες. 
Πρόβλημα: θυμόμουν λιγότερες από 10 που άξιζαν να μπουν στη λίστα.
Λύση: Έπεσε μες τη βδομάδα τρελό downloading και viewing (οκ, για τα δεδομένα μιας εργάσιμης εβδομάδας)
Δε μπήκαν στη δεκάδα:
Δεν τρελάθηκα είν' η αλήθεια, το βρήκα προβλέψιμο. Ο Σρεκ γίνεται κάφρος, οι άλλοι θυμώνουν, ζητάει συγνώμη κτλ. Εκεί που γέλασα πολύ ήταν με κάτι που έκανε ο γάτος - Μπαντέρας αλλά αυτό μάλλον γιατί είμαι φρέσκια γατομαμά. Εσύ μπορεί και να μη σκάσεις καν χαμόγελο. Αδιάφορη.
The Holiday
Έχει Τζουντ Λο, έχει Χριστούγεννα, έχει λίγο romance, έχει ωραία σπίτια, έχει Τζακ Μπλακ, τι άλλο θέλεις δηλαδή; Καλή για μας που δε μπορούμε τις ταινίες με πολύ Santa (πχ Fred Claus, The Santa Clause etc)αλλά όχι τόσο ιδιαίτερη. Ενήλικη.
Rare Exports: A Christmas Tale
Υποψιάζομαι ότι αυτό θα έμπαινε στη δεκάδα. Το έμαθα από τούτο το ποστ, το κατέβασα, αλλά δεν πρόλαβα να το δω. Γκουλτουριάρικη.


Η δεκάδα: (ντραμ ρολς)
10. Elf
Ahem, ή αλλιώς, #outofyourculticloset. Το Ελφ είναι η επιτομή ταινίας που βλέπεις τα Χριστούγεννα σκασμένος από το φαί ή/και με χανγκόβερ από την παραμονή. Θαυμάζω πραγματικά το πως ο Γουίλ Φέρελ παίζει κάθε γελοίο ρόλο με την προσήλωση και εντιμότητα οσκαρικού ηθοποιού σε ρόλο ανάπηρου. Ευχάριστη.
9. Kung Fu Panda Holiday
Εδώ το λένε χόλιντει, κι όχι Κρίστμας, μάλλον γιατί βρισκόμαστε και στην Κίνα και υποθέτω για να συμπεριλάβουν όλους όσους στο Αμέρικα γιορτάζουν τις γιορτές με κάποιες ίδιες (φαγητό, οικογένεια) και κάποιες διαφορετικές παραδόσεις (χάρτινα φαναράκια). Το σπέσιαλ έχει κλασικά τις γκάφες του Πάντα-Τζακ Μπλακ, μία heart-warming κατάληξη, και μια ατάκα :"What goes on in your head I really don't always understand, but what goes on in your heart will never let us down." Συγκινήθηκα. 
Εντάξει, δεν τη λες *Χριστουγενιάτικη* ιστορία. Έχει όμως ένα παρανοϊκό Πιγκουίνο ως διεστραμμένο, σκοτεινό Αη Βασίλη, σημαδεμένο από μια παιδική ηλικία κατεστραμμένη, άψογο γκόθικ στυλ, μαυρίλα και σκοτεινιά. Dark and chilling όπως η νύχτα το Δεκέμβρη.
Ταινία που ξεκινά με δράμα και τελειώνει με αισιόδοξο μήνυμα, which is what Christmas is all about. Or something. Έχω να το δω βέβαια χρόνια. Στην Αγγλία είναι η στάνταρ ταινία που παίζει κάθε Χριστούγεννα από καταβολής κόσμου και ως τη συντέλεια. Κλασική.
6.Blackadder's Christmas Carol
Ξέρω τι θα πεις, Ζλάτκο, ότι είναι σπέσιαλ σειράς, αλλά ενίσταμαι: είναι αυτόνομο, δε συνεχίζει τη σειρά ως προς την  πλοκή ούτε στο μέλλον αναφέρονται σε γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο επεισόδιο(όπως πχ Doctor Who). Οπότε το κρατάμε και, επειδή τα λόγια είναι φτώχια, να πω ότι εδώ έχουμε την αντιστροφή του Christmas Carol και φυσικά τον Balldrick. Ξεκαρδιστική.
5. Home Alone
Το είδα μικρή και θυμάμαι το πόσο δελεαστική μου φαινόταν η σκέψη να έμενα κι εγώ μόνη σε ένα τεράστιο σπίτι και να έτρωγα πίτσες και να είχα περιπέτειες με χαζούς κλέφτες. Με ταξιδεύει πάντα 15 χρόνια πίσω και με κάνει να νιώθω ξανά παιδί. Αρχικά πήγαινε για το Τοπ3 αλλά τώρα πια βαριέμαι να τη βλέπω μετά από τα πρώτα 30 λεπτά. Παλιμπαιδίστικη.
Επιστροφή στο παρελθόν #2: Ήμουν ακόμα πιο μικρή όταν είχε βγει τούτη η ταινία. Το Scrooged τα'χει όλα: διασκευάζει το A Christmas Carol (την απόλυτη Χριστουγεννιάτικη ιστορία), τονίζει την έννοια της οικογένειας/αγάπης/φιλανθρωπίας χωρίς να βουτάει στο μελό, έχει για ήρωα το Μπιλ Μάρεϊ, πρωταγωνιστούν κάτι μουρλά φαντάσματα, το θυμάμαι κι απ'τα μικράτα μου, να το λοιπόν στο Τοπ 5. Φουλ 80s.
3. Love Actually
Η πιο φρέσκια Χριστουγεννιάτικη ταινία, με ρεαλισμό, συγκίνηση και υπέροχο  χιούμορ, άρα όχι Αμερικάνικη. Έχει κάτι για παιδιά, κάτι για μεγάλους, κάτι για νέους έρωτες, κάτι για παλιούς, είναι και τίγκα στους σταρς. Και χωρίς Αγιοβασίληδες(είπαμε, έχω θέμα). Ο Bill Nighy είναι ο λόγος για να δεις την ταινία. Αστεία.

Μ'αρέσει το γκόθικ και η μαυρίλα. Τιμ Μπάρτον, 'nuff said.

Το Nightmare πήγαινε για την πρωτιά, μέχρι που ξαναείδα τα Μuppets. Στην πρώτη θέση μια ταινία που αφορά αυτά καθαυτά τα Χριστούγεννα. Μια υπέροχη διασκευή του Ντίκενς με αθωότητα και γέλιο, με μια σπαραχτική ερμηνεία του Μάικλ Κέιν, με καρδιά και νόημα. Μεστή.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 
Creative Commons License
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά προέλευσης-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα.